รีเลย์เป็นเครื่องใช้ไฟฟ้าอัตโนมัติที่เชื่อมต่อหรือตัดการเชื่อมต่อวงจรควบคุมตามการเปลี่ยนแปลงของสัญญาณอินพุตบางอย่างเพื่อให้เกิดการควบคุมและป้องกันอุปกรณ์ไฟฟ้าโดยอัตโนมัติ
1. แรงดันไฟฟ้าที่ใช้งานได้: หมายถึงแรงดันไฟฟ้าที่ขดลวดต้องการเมื่อรีเลย์ทำงานตามปกติ ขึ้นอยู่กับรุ่นของรีเลย์ อาจเป็นแรงดันไฟฟ้ากระแสสลับหรือแรงดันไฟฟ้ากระแสตรง
2. ความต้านทาน DC: หมายถึงความต้านทาน DC ของขดลวดในรีเลย์ซึ่งสามารถวัดได้ด้วยมัลติมิเตอร์
3. กระแสไฟเข้า: หมายถึงกระแสไฟต่ำสุดที่รีเลย์สามารถสร้างกระแสไฟเข้าได้ ในการใช้งานปกติ กระแสที่กำหนดจะต้องมากกว่ากระแสดึงเข้าเล็กน้อย เพื่อให้รีเลย์สามารถทำงานได้อย่างเสถียร สำหรับแรงดันไฟฟ้าที่ใช้งานกับขดลวด โดยทั่วไปไม่ควรเกิน 1.5 เท่าของแรงดันไฟฟ้าที่ใช้งานที่กำหนด มิฉะนั้น จะเกิดกระแสไฟฟ้าขนาดใหญ่และขดลวดจะไหม้
4. กระแสที่ปล่อยออกมา: หมายถึงกระแสสูงสุดที่รีเลย์สร้างการดำเนินการปล่อย เมื่อกระแสไฟฟ้าในสถานะดึงเข้าของรีเลย์ลดลงในระดับหนึ่ง รีเลย์จะกลับสู่สถานะปลดล็อคที่ไม่มีการจ่ายไฟ กระแสไฟในเวลานี้น้อยกว่ากระแสไฟเข้ามาก
5. แรงดันและกระแสสลับหน้าสัมผัส: หมายถึงแรงดันและกระแสที่รีเลย์ได้รับอนุญาตให้โหลด จะกำหนดแรงดันและกระแสที่รีเลย์สามารถควบคุมได้ ในระหว่างการใช้งานไม่ควรเกินค่านี้มิฉะนั้นจะทำให้หน้าสัมผัสของรีเลย์เสียหายได้ง่าย
